چرا کودکان دچار حسادت می شوند؟

گذشته از اینکه کودکان آمادگی داشته باشند یا نه، از راه رسیدن کودک تازه ، می تواند احساس حسادت را در آنان بیدار کند.
آمدن فرزند دوم و چندم طوفانی در زندگی کودک پدید می آورد. تا آنجا که نیازمند کمک جدی از سوی پدر و مادر می باشند. پدر و مادر باید پیش

از آمدن کود ک به وی بگویند : " ما آن اندازه تورا دوست داریم که تصمیم گرفته ایم یک بچه دیگر مانند تو در خانواده داشته باشیم. تو بچه تازه را دوست خواهی داشت. او از آن تو هم خواهد بود. از اینکه او را داری احساس افتخار خواهی کرد و همیشه یک نفر را برای بازی نزد خود داری."

به نظر می رسد که این توضیح برای کودک منطقی نباشد. او بیشتر بر این باور خواهد بود که : " اگر واقعاً مرا دوست داشتند، در جستجوی فرد دیگری برنمی آمدند. " صرفنظر از واکنش هایی که کودک به دنبال شنیدن این خبر خواهد داشت، می دانیم که پرسش های مطرح شده فراوانی در

ذهن کودک وجود دارد که تا کنون در باره آنها سخنی ابراز نکرده است. از آنجا که پدر و مادر از جایگاه خوبی در این زمینه برخوردارند، می توانند در این شرایط کمک های فراوانی برای گذار از این بحران به کودک خود بنمایند.

هنگامی که مادر برای فرزند تازه باردار است، می تواند در این زمینه با کودک خود این چنین گفتگو کند: ... گاهی نوزاد شادی بخش خانواده است. اما گاهی هم دردسر آفرین است. گاهی گریه می کند و برای ما مزاحم ایجاد می کند. جای خودش را خیس و کهنه هایش را کثیف می کند. مادر باید اورا بشوید و به او شیر بدهد. از او نگهداری کند. ممکن است این احساس را داشت باشی که دیگر ترا به حساب نمی اوریم. شاید احساس حسادت کنی و پیش خودت بگویی " مادر دیگر مرا دوست ندارد " ، " او نوزاد را دوست دارد " . هرگاه چنین احساسی داشتی حتماً به من بگو. من تو را خیلی دوست دارم و جای هیچ گونه نگرانی نیست. تو خودت درخواهی یافت که تو را دوست دارم.

شریک شدن در عشق مادر برای کودک دردناک است. از دید کودک شریک شدن به معنی آن است که بخش کمتری از توجه و عشق مادر دریافت می کند. از این رو فرا تر از منطق کودک خواهد بود اگر چشمداشت خوشحال شدن کودک از داشتن شریک را داشته باشیم. با پیشرفت دوره بارداری،

بدگمانی کودک از اعتبار بیشری برخوردار خواهد بود. کودک درمی یابد که نوزاد هنوز از گرد راه نرسیده، مادرش را آن چنان به خود مشغول کرده است، که دیگر در دسترس او نیست؛ زیرا یا بیمار استو در رختخواب یا خسته شده و در حال استراحت. .. دیگر همچون گذشته نی تواند روی

پای مادرش بنشیند؛ زیرا آنجا توسط یک مزاحم نهفته اشغال شده است.

ممکن است کودک نسبت به نوزاد تازه وارد، احساس خشم و بیزاری نماید. بهتر است خود را آزاد حس کند و غم درونی خود را با صدای بلند ابراز کند، تا اینکه در سکوت خود را تحلیل دهد.

هنگامی که کودک از ابراز احساسات خود پیشگیری می کند، آن احساسات را به گونه دیگری همچون کج رفتاری و مانند آن بروز می دهن. ممکن است خواب ببیند که نوزاد را از پنجره اطاق به بیرون انداخته است و دچار ترس و وحشت شدید گردد.

برخی کودکان به جای واژه ها، حسادت خود را به صورت سرفه یا حساسیت های پوستی ابراز می کنند. گروهی از آنها خراب کار می شوند و به جای آنکه خشم و حسادت خود را با سخن و بیان ابراز کنند، باشکستن بشقاب و چیزهایی مانند آن آشکار می کنند. در حالیکه این احساسات را باید با واژه ها و کلمات ابراز نمایند تا پدر و مادر بتوانند برای آن راهی پیدا کنند.





سایر سئوالات