چگونه به کودکان مسئولیت پذیری را آموزش دهیم؟

همه پدران و مادران دوست دارند کودکانی مسئولیت پذیر داشته باشند و آن را به کودکان خود بیاموزند.

بسیاری برا این باورند که انجام برخی کارهای خانه مانند خالی کردن ظرف زباله توسط پسران و مرتب کردن رختخواب توسط دختران در آموزش مسئولیت پذیری پسران و دختران موثر هستند... به بیان دیگر به باور آنها انجام این امور پایه مسئولیت پذیری را در فرزندان شکل می دهند.

باید گفت که انجام این امور روزمره در اداره کارهای خانه مهم به شمار می روند، اما تاثیری در آموزش مسئولیت پذیری کودکان ندارند.

پافشاری پدر و مادر در انجام کارهای خانه ممکن است در اطاعت پذیری کودکان نقش داشته باشد، اما مسئولیت پذیری را به آنها آموزش نمی دهد.

اصل ساده در زمینه آموزش مسئولیت آن است که این امر را نمی توان به کودکان تحمیل کرد. بلکه ارزش هایی که در خانه و جامعه کودکان می آموزند، پایه ای برای آموختن این اصل است. مسئولیت هایی که ریشه در ارزش های مثبت نداشته باشند، می توانند ضد اجتماعی و ویرانگر باشند.
بزهکاران نسبت به یگدیگر حس فداکاری و مسئولیت فراوانی نشان می دهند. برای نمونه به خانواده هایی که سرپرست خود را در درگیری های مافیایی از دست می د هند بسیار کمک می کنند. اما مراد از آموزش مسئولیت پذیری این گونه مسئولیت ها نیست.

کوشش ما این است که پرداختن به مسئولیت هایی را به کودکان آموزش دهیم که از ارزش های اجتماعی، احترام به زندگی و توجه به رفاه انسان ونگاه به خوشبختی جامعه سرچشمه گیرد.

ممکن است کودک بکوشد اطاق خود را مرتب نگهدارد، پیوسته با ادب رفتار کند، اما تصمیم هایی که می گیرد، گویای بی مسئولیتی باشد. برای نمونه کودکانی که پیوسته مورد امر و نهی پدر و مادر قرار می گیرند فرصت کمی برای داوری کردن در زمینه خوب یا بد بودن کردار و رفتار خود پیدا می کنند.

واکنش درونی کودک به واکنش های ما نشان دهنده ی آن است که تا چه اندازه آنچه را که خواهان آموزش آن هستیم ، کودک فراگرفته است. گفته می شود که ارزش ها را نمی توان مستقیماً به کودکان آموخت. بلکه اندک-اندک از راه تعامل و رقابت با افراد مورد احترام کودک، توسط آنها درونی می شوند.

از این رو موضوع احساس مسولیت در کودکان از ارزش ها و باورهای پدر ومادر سرچشمه می گیرد. به بیان دیگر ارزش هایی که پدر و مادر در پرورش کودکان خود به کار می گیرند. توسط کودکان درونی می شوند و پایه رفتارهای آینده آنها خواهد بود، نه آنچه را که در چارچوب پند و اندرز و امر و نهی کردن ها از آنها انتظار داریم.

اگر پدر و مادر به کودکان اجازه دهند که احساسات خود را آن گونه که وجود دارند بیان کنند، و راه های پذیرفته شده ای را برای مدیریت احساسات کودکان ارائه دهند، در زمینه آموزش مسئولیت پذیری اقدام نموده اند.


سایر سئوالات