آیا انتقاد و تحقیر کودکان سودمند است؟

به کار بردن واژه هایی مانند زشت، نادان، احمق و دست و پا چلفتی برای کودکان هنگامی که ناخواسته رویداد ناخوشایندی را سبب گردیده اند، تنها واکنش هایی مانند خشم، بیزاری، حس گناه و هیجان های ناشی از آن را پدید می آورد. این پیامدها می تواند به رفتار نادرست و ناپسندی بیانجامند که باعث به ستوه آمدن پدر و مادر و سایرین گردد.

هنگامی که کودک با واژه هایی مانند دست و پا چلفتی روبه رو می شود ممکن اسن در آغاز با گفتن واژه های مانند " من دست و پا چلفتی نیستم " وا کنش نشان دهند، اما بعدها با خود خواهد اندیشید که واقعاً دست و پا چلفتی است. از آن پس هرگاه پای او بلغزد و زمین بخورد به خودش خواهد گفت که "من بی دست و پا هستم" . از آن پس کودک هرگاه در موقعیتی قرار گیرد که نیاز به اندکی مهرت و رزنگی داشته باشد از آن پرهیز کند و برای خود موفقیتی را پیش بینی نکند

کودکی که پیوسته پدر و مادر و آموزگاران او را احمق و کودن خطاب می کنند، این باور را پیدا می کند که واقعاً کودن است و از این رو برای پیشگیری و روبه رو نشدن با تمسخر دیگران از آنها کناره گیری می کند. و کوشش او در دست کشیدن از تلاش و گوشه گیری است.

در بسیاری از خانه ها پیوسته کشمکش میان پدر و مادر و کودک در جریان است. کودک سخنی به اشتباه می گوید و یا کاری را به اشتباه انجام می دهد و پدر و مادر به شکل توهین آمیزی واکنش نشان می دهند. کودک با کاری یا سخنی به مراتب آزار دهنده تر پاسخ می دهد. پدر و مادر با تهدید برنده و تیز یا تنبیه واکنش خود را به کودک بر می گردانند و این جدال بی آنکه به سرانجامی برسد همچنان ادامه می یابد...

در حالیکه از همان آغاز ماجرا، پدر و مادر می توانند آن چنان واکنشی نشان دهند که نه تنها موجب واکنش منفی کودک و ایستادگی در برابر سخنان پدر و مادر نشوند بلکه اشتباه خود را بپذیرند و کوشش کنند که آن اشتباه را تکرار نکنند....


سایر سئوالات