تشویق و ستودن کودکان چگونه باید انجام شود؟

بسیاری از مردم بر این باورند که تشویق و ستودن کودکان به آنها احساس امنیت می دهد. این درست است، اما ستودن بی مورد کودکان می تواند آنها را دچار نگرانی، تشویش و بدرفتاری نماید.

چرا چنین است؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که بسیاری از کودکان گاه و بیگاه دچار خشم و افکار ویرانی کننده می شوند و آرزوی مرگ بستگان و نزدیکان خود را دارند. در این هنگام اگر آنها را بستاییم و برای نمونه به او بگوییم که " چه پسر خوبی هستی" ، ممکن است نتوانند آن را بپذیرند، زیرا این تمجید رادرست برخلاف احساس درونی خود می یابند و دچار گونه ای احساس شرمندگی و درد درونی می شوند که باید از آن خود را رها کنند. از این رو آنها نمی توانند خوب باشند. و بد رفتاری و آزار را شروع می کنند.

به بیان دیگر هر اندازه بیشتر آنها را تمجید و تشویق کنیم بیشتر رفتارهای ناراحت کننده و بد را درپیش خواهند گرفت. از این رو پدران و مادران گزارش می کنند ، به محض اینکه کودک را تشویق کردیم، رفتار آزار دهنده او آغاز گردید.

از این رو کارشناسان آموزش و پرورش کودکان بر این باورند که تشویق همانند پنی سیلین اگر به هنگام و به جا به کار برده شود، می تواند زندگی بخش و سودمند باشد و اگر درست به کار برده نشود بسیار زیان بار و کشنده.

از این رو تشویق باید در برابر تلاش و کوشش کودک برای انجام کارهای خوب باید انجام شود و تاکید بر همان کاری باشد که وی انجام داده است.
بنابراین اگر برای نمونه در تمیز کردن انبار به پدر بزرگش کمک کرده است نباید به گونه ای اورا تشویق کرد که به شخصیت او مربوط باشد و یا شخصیت او خطاب قرار گیرد: " تو پسر خیلی خوبی هستی" ، "واقعاً بدون تو مادرت چکار می کرد؟ "
این گونه تمجید و ستودن کودک، سبب احساس ناامنی، تهدید و هیجان در کودک خواهد نمود. در این حال کودک احساس می کند که از خوب بودن و عالی بودن که دیگران به او نسبت داده اند بسیار دور است و در عمل شایسته این تمجید و ستایش نیست. از این رو برای جبران احساس بد درونی خود بکوشد رفتاری آزار دهنده و بد را در پیش گیرد.

بلکه می توان این چنین گفت : " تمیز کردن انبار کار بسیار دشواری بود. " برداشتن و تمیز کردن آن همه آشغال و برگ های پوسیده کار زیادی بود. " " واقعاً کار بزرگی انجام دادی". اکنون انبار واقعاً تمیز شده و نگاه کردن به آن واقعاً آدم را شاد و سرحال می آورد.



سایر سئوالات