چرا باید ورزش بکنیم

فایده‌های ورزش را می‌توان از دیدگاه فیزیولوژیک، بیوشیمیایی، روان‌شناسی و بهبود عملکرد مورد بررسی قرار داد. چند هفته ورزش مداوم و منظم برای ایجاد اثرهای مفید ورزش لازم است. ورزش مداوم سبب افزایش توده عضلانی، قدرت عضلانی و دامنه حرکتی مفاصل می‌شود. بعضی از ظرفیت‌های حیاتی، با کمی ورزش بهبود پیدا می‌کنند؛ ولی برای افزایش توده عضلانی، ورزش با شدت بیشتری لازم است. البته مدت و تعداد جلسه‌های ورزش در هفته هم مهم است. شدت ورزش را باید تدریجی افزایش داد و از انواع مختلف تمرین‌های ورزشی استفاده کرد؛ زیرا افزایش خون‌رسانی و بهبود وضعیت بیوشیمیایی بدن برای هر عضله و میزان فعالیت آن متفاوت و مختص همان گروه عضلانی است.

دکتر حسین فراهینی عضو هیئت‌علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران، با بیان این مطالب افزود: ورزش در جلوگیری از بیماری‌های عروق کرونر و سکته‌های مغزی نقش موثری دارد.

رئیس بخش آموزشی ارتوپدی بیمارستان رسول اکرم(ص) ادامه داد: زندگی کم‌تحرک(کمتر از سه جلسه ورزش در هفته، با جلسه‌های ورزشی کمتر از 20دقیقه) یک ریسک فاکتور جدی برای بیماری‌های عروق کرونر و سکته‌های مغزی است و افزایش فعالیت فیزیکی، احتمال خطر هر دو بیماری را شدیدا کاهش می‌دهد.

رئیس پیشین فدراسیون پزشکی اظهار کرد: ازسوی دیگر تشویق عموم به افزایش فعالیت‌های فیزیکی باید همگام با آگاه‌کردن جامعه از خطرهای سیگار کشیدن، افزایش کلسترول و افزایش فشارخون شریانی باشد. فعالیت فیزیکی با بهبود متابولیسم بدن، سبب کاهش کلسترول خون، کاهش فشارخون شریانی، کاهش وزن و کاهش فاکتورهای انعقادی خون می‌شود. راه‌رفتن تند چند جلسه در هفته، بهترین راه برای ایجاد اثرهای مفید ورزش است. توصیه‌های زیادی در این مورد شده است، اما اکثرا معتقدند که دو – سه‌کیلومتر راه‌رفتن تند، سه روز در هفته کافی است.

ورزش از یکطرف با افزایش آمادگی جسمانی هوازی، باعث کاهش ضربان قلب و ازطرف دیگر با کاهش فشارخون سیستولیک سبب کاهش مقاومت عروقی خونی در راه پمپاژ خون از قلب و درنهایت کاهش فعالیت قلب برای یک کار معین می‌شود. با افزایش توانایی عضله قلب، کارآیی ورزشی فرد بیشتر از قبل می‌شود. ورزش مداوم و منظم در کسانی‌که سابقه سکته مغزی و بیماری‌های عروق کرونر قلب دارند، سبب کاهش خطرهای بعدی می‌شود؛ بنابراین لزومی ندارد این افراد را از راه‌رفتن و فعالیت‌های ورزشی منع کنیم، بلکه باید آن‌ها را تشویق کرد؛ ولی توصیه می‌شود که شدت ورزش را هر هشت تا 10هفته، به‌تدریج افزایش دهند. به گفته فراهینی، ریسک فاکتورهای مرگ ناگهانی، بیماری‌های عروق کرونر است؛ بنابراین ورزش منظم در کاهش خطرهای آن می‌تواند نقش بسزایی داشته باشد. ورزش، ثبات الکتریکی عضله قلب را افزایش می‌دهد؛ پس احتمال نامنظمی ضربان قلب کاهش می‌یابد. ورزش همچنین پاسخ سیستم قلبی - عروقی و سمپاتیک به استرس را بهبود می‌بخشد.

ورزش سبب افزایش پاسخ‌دهی بدن به انسولین و افزایش تحمل گلوکز می‌شود؛ بنابراین از ایجاد دیابت غیروابسته به انسولین جلوگیری می‌کند. این اثر خصوصا در افراد چاق بیشتر باید مورد توجه باشد؛ زیرا بیشتر درمعرض ابتلا به دیابت هستند. معمولا کنترل دیابت در کسانی‌که ورزش می‌کنند، راحت‌تر است؛ حتی اگر نوع آن‌ها وابسته به انسولین باشد؛ زیرا ورزش نیاز به انسولین تزریقی را کاهش می‌دهد.

منبع: police.ir


سایر سئوالات