چرا حکم ارتداد اعدام است

ارتداد اصطلاح فقهی به معنی خروج فرد مسلمان از دین اسلام است. ارتداد در لغت به معنی رجوع و بازگشتن دانسته‌اند و در قرآن هم بارها این مفهوم به کار رفته‌است.[۱] اصطلاح عربی (رده، ارتداد) در قرآن به کار نرفته است، ولی وعده ترسناکی در آخرت برای کسانی که «بر می‌گردند» یا «انکار می‌کنند» (یَرتَدو؛ ۲:۲۱۷؛ ۵:۵۴) و «کسانی که کافر می‌شوند بعد از آنکه ایمان آوردند»(۳:۸۱؛۵:۶۱؛۹:۶۶؛۴:۱۳۷؛۱۶:۱۰۶) وعده داده شده است. احادیث مجازات ارتداد در اسلام را گردن زدن، سوزاندن، به صلیب کشیدن یا تبعید شدن معرفی می‌کنند. برخی روایات سنتی اجازه می‌دهند تا شخص مرتد، توبه کند. قوانین شرعی اسلامی موافق جریمه اعدام (به طور سنتی توسط (شمشیر) برای مرتد مذکر که داوطلبانه اسلام را انکار می‌کند، هستند. علاوه بر این، ارتداد مشمول جرائمی است که قانون‌شکنی (حد، جمع آن حدود) محسوب می‌شود. برخی از مکتب‌های اسلامی اجازه می‌دهند تا مرتدان مونث را به جای اعدام، زندانی کنند. مکتب درباره این سوال که آیا مرتدین اجازه، تشویق یا مجاز به انکار هستند، همان طور که درباره وضعیت دارایی مرتد بعد از مرگ یا تبعید آن چه می‌شود، نظر مختلفی دارند، ولی همگی متفق‌القول هستند که ازدواج فرد مرتد را باید باطل کرد. بر پایه منع قرآنی اجباری اعتقاد به دین (۲:۲۵۷)، خیلی از متفکران جدید قانون مجازات اعدام برای ارتداد را به چالش کشیدند و امروزه کمتر از این قانون استناد می‌شود.

ارتداد، ابراز و اظهار خروج از دین است، و غالباً به تبلیغ دیگران به خروج از دین می‌انجامد. مجازات مرتد شامل کسی که از دین خارج شده است، ولی آن‌را به دیگران ابراز و اظهار نکرده است نمی‌شود. بنابراین، مجازات مرتد به دلیل جرم و گناه اجتماعی اوست نه عقیده شخصی وی.
مرتد، حق عمومی مردم را در حفظ روحیه دینی جامعه می‌شکند، و تدین مردمی را که کارشناس در دین نیستند تهدید می‌کند. در صدر اسلام نیز عده‌ای از دشمنان اسلام نقشه کشیدند که به ظاهر اسلام بیاورند و سپس مرتد شوند تا با این کار، ایمان مسلمانان را تضعیف کنند.
اسلام برای جلوگیری از این تهدید، مجازات سنگینی را برای ارتداد قرار داده است، گرچه راه اثبات آن‌را نیز سخت کرده است، به گونه‌ای که تنها عده محدودی در صدر اسلام به این مجازات محکوم شدند. از این‌رو؛ اثر روانی این مجازات بیش از خود آن، توانسته است فضای سالمی برای عموم مردم فراهم سازد.

مرتد بر دو قسم است: مرتد فطری و مرتد ملّی

مرتد فطری : کسی است که فطرتاً مسلمان بوده ،یعنی از پدر و مادری مسلمان، به دنیا آمده و خود هم مسلمان بوده بعداً مرتد شده است.
مرتد ملی: کسی است که از پدر و مادر غیر مسلمان به دنیا آمده و بعد از رشد و بلوغ مسلمان شده و بعد از مدتی از اسلام بر گشته است. این شخص را مرتد ملی می گویند. حکم مرتد فطری، قتل است چه توبه کند یا در ارتدادش باقی باشد.

امّاحکم مرتد ملّی این است که تا سه روز به او مهلت می دهند، اگر توبه کرد و دوباره اسلام را پذیرفت، رهایش می کنند. در غیر این صورت او را به قتل می رسانند .

منابع:
islamquest.net
hawzah.net
ویکی پدیا


سایر سئوالات