چرا هفت سین می چینیم

سفره هفت سین، سفره‌ای است که ایرانیان، پیش از فرا رسیدن سال نو، در خانه‌هایشان پهن می کنند و پیش از تحویل سال، دور آن می نشینند و دعای آغاز سال نو را با هم می خوانند و پس از تحویل سال، خوراکی های آن را به نشانه مبارکی و خوشی، نوش جان می کنند.مردم شهرهای ایران، ممکن است چیزهای گوناگونی روی سفره بگذارند، اما هفت تای آن ها، حتما با «سین» آغاز می شود.
در همه سفره‌‌های هفت سین، قرآن، دیوان حافظ یا شاهنامه، ماهی قرمز، سبزه، سیب، سکه، تخم مرغ رنگی و شیرینی دیده می شود. پس از آن سنجد، سمنو، سماق، ساعت، سیر، سرکه، سنبل، اسپند، نان و سبزی، شمع وآینه، برنج و چیزهای دیگری هم ممکن است روی سفره بچینند و هفت سین را کامل کنند.هر کدام از چیدنی های سفــره هفت سین نیز، بر پایه معنای ویژه ای که برای آن ها در نظر گرفته‌اند، روی سفره گذاشته می شوند. «سبزه»، نماد سرسبزی و شادابی و نشانگر زندگی بشر و پیوند او با طبیعت است.
«ماهی»، نماد زندگی و پویایی است.
«سیب»، نماد عشق و مهربانی است.«سکه» به نشانه رونق کسب و کار و درآمد، روی سفره گذاشته می شود.
«تخم مرغ» نشانه زادن، زایش و زندگی‌های نو است.
«سماق» و «سیر»، چاشنی و محرک شادی در زندگی به شمار می روند.مابقی «سین» ها نیز به همین ترتیب، هر کدام مفهومی از برکت و زندگی و شور و شوق و عشق و شادابی دارند. مردم با آوردن این چیزها بر سر سفره سال نو، امید و حرکت و برکت را به خانه و زندگی خود فرا می‌خوانند و در آغاز سال نو، تندرستی و خوشی را برای یکدیگر از خدا می خواهند. شما نیز، سفره‌های هفت سین را با سلیقه و شور و نشاط کودکانه تان بچینیدو همراه خانواده دور آن بنشینید و آرزو کنید تا انشاءالله همه مردم، سالی پر از امید و شادمانی داشته باشند.


سایر سئوالات