چرا خدا یگانه است

آیا خداوند قبل از آفرینش همه موجودات تنها بوده است ؟ 

.

میدونید اکثر اشتباههای ما ناشی ار اینه که با دید خدمون به مسایل نگاه میکنیم اما در مورد سوال. زمان پدیده ایست خلق شده یعنی خداوند هم اول است هم اخر
چون همینطور گفتم زمان به نوعی مخلوق است مثل مکان این عدم شناخت ما از زمان باعث بوجود امدن همچین سوالاتی است
به طور مثال طبق نسبیت در جایی که گرانش بیشتره زمان کند تر میگذره یا همه ی این اتفاف ها در عالم دیگر در یک ان و به نوعی زمان معنا نداشته باشه.

------------------------------------------------

بله خداوند متعال همیشه تنهاست و شریکی ندارد.


-------------------------------------------

خداوند متعال خودش را معرفی نموده
خدا از اول بوده زمان ومکان برای او معنا ندارد.
و خدا همیشه تنهاست ولی با ما است..

خداوند به معنی آفرینده ای است که خود آفریده نشده است . واین معنا زمانی را در بر دارد که هیچ مخلوق نبوده جز خودش

واگر ما انسان هادر درک این مطلب ضعف داریم چون ما کلاً نمی توانیم خالق و کیفیت و ذاتش را درک کنیم و نباید هم درک کنیم چون در آن صورت ماهم باید خالق می بودیم.
هر موجودی فقط می تواند چیزی را درک کند که نمونه اش را دیده و شناخته باشد. وآنچه هم که ما در باره خداوند می دانیم در حد درک ما است وگرنه خداوند آن نیست که ما می فهمیم بلکه خداوند بی نهایت وبی حد در قدرت و علم و ذات است و این در محدودی مانند مخلوق نمی گنجد.0%
mohi_d63نام : مح مدامتیاز : 1613درصد بهترین پاسخ : 11%مح مد (12)i

-----------------------------------------------

این سوال اشتباه است
به این دلیل که زمان و مکان برای خداوند مفهومی ندارد
گذشته همانطور است که آینده است.
پس قبل و بعد آفرینش برای او یکسان است و از گنجایش ما خارج است تا به درستی به مفهوم آن پی ببریم.

----------------------------------------------------

دیدگاهی که کتابهای آسمانی و علمای ما بیان فرموده اند درباره خدا فقط برای درک مردم عامی است ولی حقیقت چیزی اس که کسی نمیداند و درک تنها بودن خداوند و وحدت جهان هستی که همه چیز عکس رخ یار است را کسی نمیفهمد تا زمانی که آن را شهود نفرموده است !!!
اسرار ازل را نه تو دانی و نه من !!!!
هر که را اسرار حق آموختند/مهر کردند و دهانش دوختند
پس باید بدانیم خداوند همه چیز است و همه چیز از یک واحد است و ان واحد خداست که در عدم است و ما نیز روزی به صورت واحد در آن عدم خواهیم بود
قل هو الله احد الله صمد لم یلد ولم یولد ...
""
از جمادی ُمردم و نامی شدم ___ و زنما مردم ، ز حیوان سر زدم

مردم از حیوانی و آدم شدم ___ پس چه ترسم ، کی ز مردن کم شدم

بار دیگر چون ملک پران شوم ___ آنچه اندر وهم ناید ، آن شوم

و ز ملک هم بایدم جستن ز جو ___ کل شئ هالک الا وجهه ( =همه چیز جز صورت او فانیست)

----------------------------------------------------------------
بله مسلما تنها بوده. آفرینش سیکلهای زیادی داشته و پیش از این آفرینش باز هم آفرینش بوده اما بین این آفرینشها خداوند در تنهایی و هیچ چیزی غیری قابل تصور به سر میبرده. متاسفانه نمیتونم زیاد توضیح بدم و اگر دوست داشته باشی کم کم تو رو به منابعی هدایت میکنم که کمک بزرگی در فهم و درک روحانی و روشن شدن بسیاری از حقیقتها برات خواهد داشت.
سوالت زیبا هست اما پاسخها مسلما بسیار بسیار پریشان. آیا تو گاهی تنها نمیشوی؟ ولی نهایتا امید و پناهگاهی میابی اما خدا با همه ی این آفرینش هنوز تنها یتنهاست و هیچ کس را ندارد که به او امید داشته باشد و کمکی بخواهد و پناه ببرد.

---------------------------------------------------------------

در اول برای درک بهتر نوشته ام لازم هست که 2 اصطلاح رو به واسطه ی تمثیل برای دوستان توضیح بدم.
1.ابتدای ذاتی
2.ابتدای زمانی
مثال: من انگشتری را در انگشتم میکنم و شروع میکنم به چرخاندن انگشتم ،سوال من این است که اول انگشت من میچرخد؟ یا انگشتر؟. سه پاسخ برای این سوال وجود دارد، 1.انگشت من. 2.انگشتر 3. هر دو با هم میچرخند.
نتیجه گیری: گزینه ی 2 که خود به خود حذف میشود.
اگر بگوییم که هر دو با هم میچرخند==>این مفهوم ابتدای زمانی است.
اگر بگوییم اول انگشت من شروع به چرخیدن کرده و موجب چرخیدن انگشتر شده،ولی در بعد زمانی هر دو عمل یک ابتدا دارند ،این مفهوم ابتدای ذاتی است.
جواب: ما معتقدیم که خاوند خالق است و صفات خداوند از ازل(زمان بی ابتدا) تا ابد(زمان بی انتها) با او بوده و خواهند بود_که نمیتوان این موضوع را رد نمود،زیرا در این صورت خداوند را محدود فرض کرده ایم ،در حالی که معتقدیم خداوند حدودی ندارد.
و خالق مادامی خالق است که مخلوقی داشته باشد(لازمه ی خالق بودن وجود مخلوق است).و در اینجا همان میحث ابتدای ذاتی مطرح است و اینگونه میباشد که مادامی که خدا بوده مخلوق او هم بوده(با توجه به مثال بالا خداوند را همان انگشت فرض کنیم و مخلوق را انگشتر(بلاتشبیه).اول خداوند بوده اما به محض وجود خداوند مخلوق او هم بوده).
حال این سوال پیش میآید که اول مخلوق خداوند چه چیزی بوده است: پاسخ این سوال همان چیزی است که در دیانت اسلام از آن به عنوان" اول نور" یا "اول علم"یاد شده است و من آن را "مشیت اولیه "ی الهی یا به زبان فارسی"اراده ی اولیه" ی الهی مینامم. که همان روح ثانوی پیامبران و عامل برتری آن ها از اشرف مخلوقات(انسان)است.
فکر کنم تا اینجا جواب سوال رو گرفته باشیم . در صورتی که مدیر این بحث اجازه بدهند نظر یکی از بزرگان رو در رابطه با نحوه ی خلقت جهان بیان کنم که در ادامه و تکمیل همین بحث هست..

--------------------------------------------
من فکر میکنم جواب مثبت
و پیشنهاد من اینه که اصلا به این موضوع فکر نکنی این رو قبول کن چون : 1 مغز انسان درک نمی‌کنه اصول آفرینش رو
2 من خودم تجربه کردم و میدونم اگه فکر کردن به این موضوع رو ادامه بدی به کجا میرسی ;)

خدا یکی است و همتایی ندارد
خدا برایش زمان و مکان معنی ندارد پس فکر کردن ما در ای باره که قبل از ما خدا چه میکرده به فایده است
اما خدا یکی هست و بوده و خواهد بود


سایر سئوالات